Książka ta zrodzila się z wierności, kt�ra nigdy nie byla dogmatycznym przywiązaniem, lecz glębokim wsluchiwaniem się. Wiernośc Carlowi Gustavowi Jungowi, jego intelektualnej odwadze, jego zdolności do otwierania przejśc tam, gdzie myśl jego czas�w dostrzegala nieprzekraczalne granice. A jednocześnie wiernośc jeszcze bardziej radykalnej potrzebie: podążaniu za ruchem myśli tam, gdzie ona nieustannie się przeksztalca, nawet jeśli oznacza to wykraczanie poza sformulowania jego samych mistrz�w.
Jungowskie nieświadomośc zbiorowa stanowila decydujący zwrot w rozumieniu psychiki. Dzięki niej świadomośc przestala byc postrzegana jako zjawisko wylącznie indywidualne i biograficzne, ujawniając się zamiast tego jako zakorzeniona w wymiarze uniwersalnym, archetypicznym, transpersonalnym. Jednak sam Jung pozostawil otwarte zasadnicze pytanie: jaka jest ostateczna natura tego wymiaru zbiorowego? Czy jest ona wylącznie psychiczna, czy też odnosi się do glębszej struktury rzeczywistości?
W tych samych latach, w kt�rych ksztaltowala się psychologia analityczna, fizyka kwantowa burzyla mechanistyczny obraz wszechświata, ukazując świat nielokalny, wzajemnie powiązany, oparty na polach, prawdopodobieństwach i relacjach, a także zaskakująco wrażliwy na akt obserwacji. Tej historycznej zbieżności nie można uznac za zwykly zbieg okoliczności. Sugeruje ona, że psychika i materia, świadomośc i świat mogą byc przejawami jednej, leżącej u podstaw rzeczywistości, kt�rą sam Jung dostrzegl w koncepcji "unus mundus".
Teza tej książki glosi, że dziś można p�jśc o krok dalej: zinterpretowac na nowo zbiorową nieświadomośc jako Pole Świadomości, fundamentalny wymiar rzeczywistości, w kt�rym informacja, znaczenie i świadomośc nie są pochodnymi drugorzędnymi, ale elementami konstytutywnymi. W tej perspektywie archetypy stają się stabilnymi wzorcami pola, świadomośc indywidualna - lokalnym i tymczasowym węzlem, a znaczenie - nieodlączną wlaściwością rzeczywistości.
Centralną rolę przypisuje się synchroniczności, nie tylko jako zjawisku klinicznemu lub egzystencjalnemu, ale jako możliwej zasadzie ewolucji samego myślenia. Jednoczesne pojawianie się pokrewnych idei w r�żnych kontekstach historycznych, wielkie przelomy naukowe i duchowe, zbieżnośc między pozornie odleglymi dyscyplinami można interpretowac jako oznaki zbiorowej dynamiki synchronicznej, w kt�rej świadomośc wydaje się posuwac naprz�d skokami jakościowymi kierowanymi raczej przez sens niż samą tylko przyczynowośc.
Stąd rodzi się śmiala, ale sp�jna hipoteza: świadomośc można rozumiec jako ewoluującą inteligencję, obdarzoną "impulsem" do wlasnego zrozumienia i samorealizacji. W tej wizji ludzkośc nie jest jedynie obserwatorem kosmosu, ale jednym z miejsc, w kt�rych Pole Świadomości zastanawia się nad samym sobą.
Nie jest to książka o psychologii w ścislym tego slowa znaczeniu, ani traktat o fizyce czy metafizyce. Jest to pr�ba zintegrowanego myślenia, świadoma ryzyka spekulacji, ale także ograniczeń fragmentarycznej wiedzy. Jung nie jest tu ani przekraczany, ani zaprzeczany, ale uznawany za synchronistycznego prekursora zrozumienia, kt�re dziś wymaga nowych form koncepcyjnych.
Jeśli poniższe strony zdolają wywolac rezonans, pytania, a nawet tylko niewielką zmianę spojrzenia, spelnią one swoje najautentyczniejsze zadanie wydawnicze: uczestniczyc, na sw�j skromny spos�b, w szerszym procesie świadomości, kt�ry wciąż się rozwija.
