"Sam!" Ekkert svar. "Ég segi, Sam, geturðu ekki hlustað aðeins í smá stund?" "Ó, Tom, vinsamlegast ekki trufla mig núna!" og Sam Rover, með áhyggjubrag í andlitinu, leit upp um stund frá skrifborðinu. "Ég verð að klára etta ema fyrir morgundaginn." "Ó, ég veit! En heyrðu!" Og andlit Tom Rover sýndi alvöru hans. "Í g rkvöldi var fullt tunglsljós og í kvöld verður að jafn skýrt. Af hverju getum við ekki farið út úr farart kinu og heimsótt Hope? ú veist að við lofuðum stelpunum að við v rum uppi síðdegis eða kvöld essa vikuna. " "Hljómar vel, Tom, en jafnvel ótt við fórum á eftir, kvöldmáltíð, g tum við komist angað í t ka tíð? ú veist að allir gestir verða að fara fyrir klukkan níu." "Við getum komist angað ef við byrjum um leið og við klárum að borða. Geturðu ekki klárað emað eftir að við komum aftur? Kannski get ég hjálpað ér." "Hjálpaðu mér? Um etta ema!" Sam glotti breitt. "Tom, ú veist ekki hvað ú ert að tala um. Veistu hvað etta ema er?" "Nei, en ég get hjálpað ér ef ég arf." " etta er í" kenningunni varðandi róun-- "" að er nóg, Sam; ekki gefa mér neitt af ví núna. N gur tími til ess egar við verðum að komast að ví. ar fer kvöldmáltíðabjallan. Núna, niðri með ér! og leyfum okkur að komast í gegn sem fyrst og vera á leiðinni. " "Allt í lagi, eins og ú segir!" og safnaði saman fjölda pappírsarka, lagði Sam eim í skúffu skrifborðsins. "Við the vegur, að er hinsegin að við fengum engin bréf í dag frá Dick," sagði yngsti Roverinn. egar minnst var á nafn bróður síns skýjaðist andlit Tom svolítið. " að er hinsegin, Sam, og ég verð að segja að mér líkar að ekki. Ég held að etta séu tilfelli ar sem engar fréttir eru sl mar fréttir. Ég held að ef allt gengi eftir í New York, myndi Dick örugglega láta okkur vita . Ég er hr ddur um að hann eigi í töluverðum vandr ðum með að koma böndum á pabba. " "Alveg eins og ég lít á etta," svaraði Sam egar br ðurnir voru tilbúnir að yfirgefa herbergið. "Eitt er víst, Pelter, Japson & Company gerðu vissulega allt sem eir gátu til að blanda saman málum og ég efast mjög um að eir hafi gefið pabba allt sem til hans barst." "Ég trúi að ég hafi gert mistök egar ég kom aftur í háskólann," sótti Tom eftir ví egar strákarnir tveir gengu út á ganginn ar sem eir hittu nokkra aðra nemendur á leiðinni í matsalinn. "Ég held að ég hefði átt að h tta háskólanámi og fara til New York borgar til að hjálpa Dick að laga etta fl kjufyrirt ki. Nú egar pabbi er veikur aftur hvílir öll ábyrgðin á herðum Dicks og hann tti ekki að láta bera að einn." "J ja, ef ér líður annig, Tom, af hverju brýturðu ig ekki og farir? Ég held, kannski, að v ri ekki aðeins gott fyrir Dick, heldur myndi að líka vera gott fyrir ig, "og í augnablikinu horfði Sam mjög alvarlega á bróður sinn. Tom roðnaði aðeins og setti síðan vísifingurinn á ennið. " að var vissulega synd að hleypa honum af stað, Tom, en ú veist hvernig föður fannst um að. Hann var of veikur til að hafa áhyggjur af réttarhöldum við lögreglu og allt að." "Já, ég veit að, en bara að sama, einhvern daginn tla ég að fara á ferningareikninga með herra Jesse Pelter," og Tom hristi höfuðið ákveðið. Rover strákarnir tveir lögðu leið sína um breið stigann í Brill College og lögðu leið sína í matsalinn. Hér var meirihluti nemendanna fljótur að koma saman fyrir kvöldmáltíðina og strákarnir fundu sig meðal fjölda vina.
